 Nijverdal 02-05-2011
Voor mijn mooie lieve Asta(meisje),
Ik vond het zo moeilijk om afscheid van je te nemen, maar voor jou is het beter zo dat je nu rust hebt gevonden en geen pijn meer zult hebben.
Je bent en blijft een superkanjer voor mij.
Je hebt mij zoveel moois gegeven in je leven, wij hebben samen zoveel meegemaakt.
In de hondensport hebben wij uiteindelijk nog veel meer bereikt dan ik ooit voor mogelijk gehouden had: twee keer meedoen met de Nederlandse Kampioenschappen !!! En dan ook nog beste afdeling C draaien; wat in veel andere wedstrijden ook vaak het geval was.
Na de laatste keer NIAK kwam voor jou een periode in je leven waar je wel van hebt genoten.
Want in wezen was je liever lui dan moe, eerst moest er actie komen dan kwam jij pas met reactie.
Je kreeg een plekje bij ons achter het huis waar je altijd vrij kon lopen en gaan en staan waar je wilde.
Je favoriete plekje was op het bankje in de zon om lekker te slapen, als wij op je bankje kwamen zitten kwam je er direct naast zitten om aandacht te vragen en die kreeg je dan ook.
Je hield het achterpad in de gaten van achter de poort en kreeg zo veel aandacht van de buurt mensen die daar langs heen liepen.
Ze vonden jou allemaal een lieve hond, en dat was je ook: een LIEVE hond.
Het laatste jaar ging het langzamerhand steeds iets slechter met jou. Je had last van de warmte, werd mager, maar je had nog wel steeds plezier in het leven.
Maar nu de laatste maand werd het in één keer een stuk minder, dat wij niet hadden zien aankomen.
Er groeide een tumor onder je hals waar je veel last van had met eten en ademhalen. Bij controle bij dierenarts stelde deze vast dat de tumor kwaadaardig was en dat de tijd was gekomen om langzamerhand afscheid van jou te moeten nemen.
Je bent je hele leven eigenlijk niet ziek geweest en dat mocht je ook niet worden van ons. Je moest nog wel een goed leefbaar leven hebben en niet langzaam gaan aftakelen.
We kwamen voor een moeilijke keus te staan wanneer we jou moesten laten inslapen, want ik kon maar niet aan het gevoel wennen dat je niet meer bij ons zou zijn. Na een second opinion van de dierenarts Kranendonk uit Putten hebben we afgelopen maandag besloten dat het beter voor jou was om je rustig te laten inslapen.
We hebben je begraven op een plaats waar we heel vaak komen, ik heb een mooie bloeiend plant en 2 windlichten met kaarsjes op je graf gezet. Zodat we nog geregeld de kaarsjes voor jou kunnen aansteken en dan weer even met onze gedachten bij jou zijn. Het gemis zal na verloop van tijd wel slijten maar vergeten doen we jou nooit en je leeft door in onze gedachten
Rust zacht mijn lieve mooie Asta
|
